ท่านครูมุศเฏาะฟา อิบรอฮีม
โดย อับดุลกอเด็ร มัสแหละ
ท่าน เป็นนักวิชาการที่สำคัญที่สุดของบ้านปากลัด เป็นผู้หนึ่งที่มีโอกาสสอนหนังสือในมัสยิดอัลหะรอม เป็นผู้ที่มีวิชาการที่สูงส่งอันเป็นที่ยอมรับของอัลมัรฮูมครูเลาะพริกโดยได้กล่าวว่า“ในเขตทวีปเอเชียนี้จะหาผู้ใดที่มีความรู้มากไปกว่าอัลมัรฮูมครูมุศเฏาะฟา ปากลัด แห่งประเทศไทย กับ อัลมัรฮูมโต๊ะครูกะนาลี รัฐกลันตัน แห่งประเทศมาเลเซีย ไม่มีอีกแล้ว” ผู้ที่ยืนยันคำกล่าวอันนี้ ฮัจยีรอซีด ยะโก๊บ เป็นที่เล่ากันว่าคนไทยที่ไปศึกษาที่นครมักกะห์ในยุคนั้น คือ ลูกศิษย์ของท่านเกือบทั้งสิ้น อันได้แก่ อัลมัรฮูมครูอิสมาแอล(วัดกลาง) อัลมัรฮูมครูละมุด(พญาไท) อัลมัรฮูม ครูเลาะห์(ลาดพร้าว) อัลมัรฮูมครูฮีม(ลาดพร้าว) อัลมัรฮูมครูต่วนสุวรรณศาสตร์ (อตีตจุฬาราชมนตรี) บ้านพักของท่านที่นครมักกะห์อยู่ทางด้านไซแอ อาล ช่วงหนึ่งท่านได้กลับมาใช้ชีวิตที่ที่บ้านปากลัด บ้านของท่านอยู่หลังวัดเชียงใหม่ซึ่งก็คือ หลังโรงเรียนวัดกลางในปัจจุบัน ท่านได้สอนหนังสือที่บ้านของท่านเป็นหนังสือภาษาอาหรับ ในขณะที่พี่ชายของท่าน(อัลมัรฮูมแชเซ็น) สอนอัลกรุอานอยู่อีกหลังหนึ่ง หากพี่ชายของท่านได้อ่านผิดไปสักเล็กน้อยท่านจะเดินไปบอกทันที ท่านเป็นที่เคารพนับถือของบุคคลทั่วไปในปากลัด ชาวมอญและชนต่างศาสนาในยุคนั้นรู้จักท่านในนาม “โต๊ะจำปา”
